Ligfietsvirus - 128km

Vandaag uit mijn werk vertrokken richting Annemarie in het verre zuiden. Toen ik na enig spullen verzamelen dan eindelijk in de Sunrider lag kon de tocht beginnen. Zoals altijd eerst even een eindje door de stad en daarna de lange rechte weg op richting Doorn, echter ging het vandaag net even iets anders.

Net buiten Amersfoort kreeg mijn rechter voorband ruzie met een verroeste schroef, je raad het al de schroef won en ik stond aan de kant. Gelukkig ben ik op alles voorbereid en zat er in een mum van tijd weer een nieuwe band omheen, nog een kwartier later lag ik al weer fluitend op weg. De verdere rit geen gekke dingen gehad dit keer, kon heerlijk doorrijden :)

Eén dag ging voorbij dat de Sunrider in de garage bij Annemarie gestaan had toen we zondagmorgen besloten dat het tijd was dat zij ook is een keer een stukje ging rijden. Vol enthousiasme trokken we de garagedeur open waarop we zagen dat de rechter voorband nogmaals helemaal leeg was :( Met vraagtekens om mijn hoofd begon ik de band eraf te halen en na te kijken, niets te vinden dit keer….. Toen bedacht ik mij opeens dat ik deze band vrijdags bij het verwisselen niet uit een nieuw doosje heb gehaald maar gewoon los uit mijn reparatietas. Deze had ik er los in gelegd al zeker een half jaar terug omdat het ventiel lek was en langzaam lucht laat ontsnappen. Zo zie je maar dat het uitmesten van een velomobiel soms best nuttig kan zijn :P

Nadat de boel weer goed liep hebben we de stoel afgesteld en zijn we een stukje gaan rijden! Rustig hobbelde Annemarie door Aalst heen en ik hobbelde er achteraan op een bukfiets. Buiten het dorp op een rechte asfaltweg ging de snelheid gestaag omhoog naar zo’n 25km/h, dit was voor mij een hele uitdaging omdat de bukfiets totaal niet op mijn lichaam stond afgesteld :) Een eindje verderop zijn we de hoek om gegaan om weer terug richting Aalst te rijden. De snelheid zat nu op zo’n 28km/h toen ik de Sunrider steeds verder op me zag uitlopen, jaja ze heeft de smaak te pakken :P Bij terugkomst had ze wel wat last van een spiertje hier en daar maar over het algemeen ging het prima. Bijkomend is dat ze eigenlijk net iets te klein is voor de fiets, ik kreeg de stoel niet goed genoeg in de juiste positie waardoor de trappers te ver weg bleven zitten. Maar des al niet te min wel te spreken over het ligfietsen, dus zal zij het ligfietsvirus kunnen weerstaan? :P

Na mijn verlengde weekend ben ik maandagavond weer naar huis gaan liggen rond een uur of 19:30. Het was pikkedonker, ik zag in de polders de bundel licht voor de Sunrider en in de verte aan de zijkanten de lichtjes van allerlei dorpen voorbij schuiven. Na twee uurtjes kwam ik weer thuis aan in Amersfoort.

Herfstweer - 11km

Ik werd vandaag om 07:00 wakker en hoorde op de radio dat het in het hele land zou moeten regenen, dus ik snel buienradar open en ja hoor… Ik ben dus snel opgestaan en de schuur in gedoken om het dakje van de Sunrider erop te zetten. Daarna de rest van mijn spulletjes verzameld en met een bijna duikvlucht in mijn fiets gaan liggen, deur dicht, zo ik zit droog! Even de internet radio di.fm aangezet en op naar mijn werk :)

Onderweg allemaal bukkers die duidelijk (net als ik trouwens) niet erg geamuseerd leken de zijn van deze wonderen der natuur, maargoed we mogen niet klagen. Het eerste stuk zijn voor mij altijd een paar rotondes en bochten, verderop in de rit kom ik op een mooi recht fietspad terecht waar de snelheid lekker omhoog kan. Even verderop op dat bewuste fietspad begon ik twee fietsers die naast elkaar reden in te halen, toen ik eenmaal naast ze reed (op de linker weghelft dus) doemde er ineens een brommer op uit de natte duisternis zonder licht en zwart gekleed. Ik riep vervolgens “KUT!” uit een soort van schrikreactie en gooide het stuur naar rechts. Gelukkig had hij mij kennelijk wel aan zien komen en reed al redelijk aan de zijkant van de weg, hierdoor kon ik nog net half voor de fietsers rechts naast mij komen voordat ik hun het fietspad af zou drukken. Het is ongelofelijk dat mensen zonder verlichting in het donker en in de regen gaan rijden, behalve dat het voor hen zelf gevaarlijk is nemen ze er anderen op deze manier ook in mee. Plus dat als er op deze manier een aanrijding ontstaat de ligfiets natuurlijk weer in een zwart daglicht komt te staan “want die dingen zijn zo gevaarlijk, laag, snel en je kent het wel”, dat er dan iemand zwart gekleed zonder licht rijdt is even niet spannend…

Maargoed, het ging allemaal goed dus wederom mogen we niet klagen! Ik ben verder gereden en de laatste kilometers naar mijn werk afgelegd om daar even bij te kunnen komen onder het genot van een heerlijk bakje cappuccino :)

Op naar Aalst en terug - 130km

Zo weer eens even een mooie route naar Aalst gereden waar mijn vriendin verblijft :) Ik was vandaag wel wat laat uit mijn werk maar lag toch al met al rond 16:00 in de Sunnie. Het is altijd even stoplicht rijden voor ik Amersfoort uit ben maar dan kan gelukkig hij op zijn cruisecontrol “heading Z ZW”.

De rit begon best goed met een lekker zonnetje aan de hemel die de temperatuur binnen lekker liet oplopen. Na enige tijd toen in de pont bij Wijk bij Duurstede gepasseerd was kamen er wolken voor de zon en werd het wat koeler. Opzich niet erg alleen een kilometer 10 later zag ik dat de bomen enkele kilometers verderop erg wazig werden, nog geen minuut later begon het te plenzen en ben ik snel gestopt onder een boom. Na een paar minuten wachten op een ongelukkige plek in een bocht op een 80km weg kon ik gelukkig weer verder, ik had het dakje kunnen pakken maar dit was dus gelukkig niet nodig.

Enige tijd later toen ik al weer lekker aan het rijden was en de laatste etappe tussen Zaltbommel en Aalst aan het afleggen was reed er opeens een grijze auto achter me. Nadat ik een N-weg gekruist had reed de auto mij voorbij en stopte een stukje verderop. Tot mijn verbazing stapte er een wat oudere man uit die naar mij begon te gebaren dat ik moest stoppen, maar aangezien ik wat aan de snelle kant ging was ik hem al lang en breed voorbij eer dat ik kon remmen. Afijn, toen ik eenmaal stilstond kwam de auto naast mij staan en ging het raampje van de bijrijderkant open waarop zijn vrouw zei: “mijn man wilde weten of daar een motortje in zit?”. Haha, ik was al helemaal in de veronderstelling dat één van mijn koplampen stuk waren, maar toen deze vraag. Dus ik gooide mijn deur open om te binnenkant te laten zien en vertelde ondertussen dat mijn  voertuig volledig afhankelijk is van mijn spierkracht en dat er enkel een accu in zit voor de verlichting :) Na een kort praatje vervolgde we beide onze route, enzo kon ik 10 minuten later aanschuiven om te genieten van de vers gebakken friet! Het blijft toch altijd leuk als mensen enthousiast zijn over je fiets :)

Zondagavond ben ik weer terug naar huis gaan fietsen, alleen moest ik dit keer een eindje om omdat de brug over de Waal bij Zaltbommel wegens onderhoud volledig afgesloten was. Ik ben toen naar Brakel gereden, daar de pont gepakt en via de parallelweg van de N830 richting Geldermalsen gegaan. Deze parallelweg bestond uit één strakke laag asfalt waar menig fietser jaloers op is dus kon ik goddelijk met een gangetje van 35+ blijven scheuren! Ik was dan ook om 20:00 vertrokken en om 22:30 thuis met 68km op de teller. Ja op zondagavond in het donker is het heerlijk rustig overal, rijdt echt super!

USB poorten en ratelende naaf - 21km

Nou dit is dan het tweede bericht dit jaar, gaat niet echt zo goed met m’n blog, met mijn Sunrider wel want die maakt nog steeds kilometers hoor! J Ik heb de hem weer eens helemaal grondig onderhouden en mijn telefoon verruild voor een zogenaamde smartphone wat mij de mogelijkheid bied om onderweg is wat vaker te gaan bloggen! Moet nog wel even bestuderen hoe dat het makkelijkst zal gaan maar komt helemaal goed (tips zijn welkom) :)

Naast een smartphone heb ik mijn Sunrider tegenwoordig voorzien van een tweetal USB uitgangen waar dus die smartphone en mijn gps aan kunnen laden. Om dit hele verhaal te kunnen voeden heeft mijn welgewaardeerde collega een kastje gemaakt waar twee accu’s (2x 6V 4Ah) op aangesloten kunnen worden. Dit kastje heeft dan dus twee USB uitgangen en één uitgang die doorloopt naar mijn verlichting en knipperlichtinstallatie. Tot nu toe werkt het prima, er moet nog even een kleine aanpassing op het printje gedaan worden maar verder is het een goed werkend systeem.

De Sunrider heeft verder een goede onderhoudsbeurt gehad. Ik heb alle draaide delen nagesteld , sporing gecontroleerd en de derailleur met shifter vervangen omdat het schakelen niet super ging. Daarnaast heb ik een nieuwe versnellingskabel aan mijn naafversnelling gemaakt, dit is ook prima gelukt en het schakelen gaat probleemloos. Het enige raadsel wat mij nog bezig houd is dat zo snel als ik hem in zijn hoogste versnelling afschakel (3) hoor ik tijdens het rijden een zacht ratelend geluid. Volgens mij heb ik dat nooit eerder gehoord, het is ook verder niet echt storend maar vraag me wel af wat het kan zijn. In z’n eerste en tweede versnelling hoor ik het namelijk niet. Dus wie heeft ervaring met zo’n vergelijkbaar systeem? :)

De eerste rit van het jaar - 68km

Afgelopen week heb ik besloten mijn Sunrider weer eens uit de schuur te trekken na alle kou en sneeuw van de afgelopen tijd. Ik had ook echt zin om weer is een lekker stukje te gaan rijden.

Ik ben bijtijds uit mijn werk gekomen om de boel klaar te zetten waarna ik rond 14:30 vertrok richting Annemarie (mijn vriendin). Het eerste stuk de stad door ging niet zo vlot maar eenmaal buiten de bebouwde kom ging de snelheid lekker omhoog. Na een half uurtje rijden kreeg ik de Utrechtse Heuvelrug voor mijn kiezen, maar die verliep eigenlijk best soepel, meestal zie ik er tegenop omdat je toch met een redelijk gewicht tegen die berg aan moet rijden. De heuvel af ging lekker met zo’n 65km/h, beneden even in de remmen voor Doorn waar ik vervolgens vlot doorheen scheurde. Via Wijk bij Duurstede reedt ik door naar de pont om vervolgens af te koersen op Geldermalsen en Zaltbommel.

Bij aankomst moest Annemarie nog uit haar werk komen maar kon ik gelukkig al naar binnen en de Sunrider even uitladen. Daarna lekker eten en de spieren even laten uitrusten van deze eerste rit.

Volgens het KNMI zou het morgen gaan regenen en zondag weer droog moeten zijn, helaas kwam alle regen zondag. Het was de hele dag nat en koud, er was zelfs sneeuw voorspeld dus ik heb besloten met de trein terug te gaan en de Sunrider bij Annemarie achter te laten. Het plan is om deze komende week op te pikken, dus met de trein erheen en terug met de Sunrider.

Werklamp - 0km

Toen ik afgelopen week onderhoud aan de Sunrider aan het plegen was kwam Mark (mijn broer) aanzetten met een handige werklamp. Aangezien het donker was leek het mij handig om deze is uit te testen en het bleek erg goed te werken.

Ik heb vandaag zelf ook zo’n lamp gekocht. Je kunt het op twee manieren gebruiken, namelijk met 17 leds die op de kop zitten of met 60 leds aan de zijkant. Er komt echt een geweldige bak licht uit en het handige aan leds is dat de interne accu erg lang mee gaat. Verder zit er een haak aan en een magnetische houder bij, dus je kunt hem ook gewoon ergens aan hangen zodat je twee handen vrij houdt.

En als klap op de vuurpijl kost het geheel met lader en al maar €18,- bij de Kijkshop. Ik heb hem zelf standaard in mijn fiets liggen voor als ik een keer met pech kom te staan in het donker, ideaal!

Luchtinlaat verlichting - 14km

Al geruime tijd was ik opzoek naar een oplossing voor verlichting in de luchtinlaten. Dit omdat het dan een stuk duidelijker is hoe breed de Sunrider is in het donker. Vaak merk ik dat men op het laatste moment door heeft dat het geen normale fiets is waardoor men er rakelings langsheen scheurt, het is dan een kwestie van tijd voor er eentje op de kap terecht komt.Nu zijn er zat lampjes die ik erin kan maken alleen werken deze allemaal op knoopcel batterijen die binnen no-time leeg zijn. Dat gaat dus niet echt werken, tenminste…

Mijn collega kwam enkele weken geleden met de tip dat de Wibra platte led units heeft waar 3 ledjes naast elkaar inzitten. Ik heb besloten deze te kopen en te zien of ik er wat mee kon. Thuis aangekomen bleek dat ik de units makkelijk open kon maken, ik heb toen gekeken wat voor spanning er uit de batterijen kwam om te bepalen of ik ze geschikt kon maken voor mijn fietsaccu. Het bleek dat door het vervangen van het weerstandje op de printplaat en wat aanzetten van kabeltjes op de juiste plaatsen de boel zo prima kon werken.

Zodoende heb ik beide lampjes omgebouwd en voorbereid met enkele meters kabels eraan. Ik heb vervolgens de kabels vanaf de luchtinlaten naar de voorkant van mijn carrosserie getrokken om de boel daar aan te sluiten op de hoofdstroomkabel van mijn voorlicht. Nadat de boel netjes op zijn plek zat ben ik de boel netjes vast wezen zetten en werd het resultaat snel zichtbaar.

Behalve dat de breedte van het voertuig nu goed zichtbaar is heb ik ook extra licht dat vlak voor en naast de fiets de boel verlicht. Daarnaast zien de luchtinlaten er in het donker erg gaaf uit!