Reparaties, ongelukken en meer - 69km

Zoals de meeste wel zullen weten is mijn Sunrider de dag voor de Oliebollentocht stil komen te staan in Purmerend vlak bij Rob Hebbes waar het eindpunt die dag was. De naaf was voor de tweede maal kapot gegaan na weer ongeveer 5000km, ik baalde hier goed van zeker omdat het vlak voor een belangrijke tocht was en dit nou net zo’n onderdeel is waar je niet veel aan kunt repareren.

Ik heb dus laatst die nieuwe eigenaar van Sunrider gebeld, Alligt die naast Velomobiel.nl zit in Dronten. Gelukkig werd hier de optie geboden om de naaf te laten vervangen voor een ander (beter) type dan wat er voorheen in heeft gezeten. Dit leek mij een erg goed idee omdat ik de oude naaf intussen wel goed zat was. Ik heb een afspraak gemaakt en ben vandaag dus met mijn pa en zijn Renault Kangoo, waar de Sunrider in past (achterklep open) naar Dronten gegaan om de boel om te laten bouwen. Opzich is dit niet een heel ingewikkelde klus maar omdat het een ander type naaf is die ik niet ken en de shifter op de stuurknuppel ook vervangen moest worden leek het mij goed om dit te laten doen.

Zo gezegd zo gedaan. Ik ging met mijn pa naar Dronten en had van te voren Marcel Beekmans laten weten dat ik die kant opging. Het plan dat wij hadden was om samen terug te fietsen, Marcel ging vanaf Zaandam via Enkhuizen naar Lelystad en ik van Dronten naar Lelystad waar we elkaar dan zouden treffen en samen verder afzakken naar het zuiden. Echter zag ik onderweg dan de fietspaden in Flevoland niet al te schoon waren wat betreft de sneeuw en toen wij aankwamen in Dronten werden we verrast door de veel lagere temperatuur en hardere wind ten opzichte van Amersfoort. Dit alles zette mij aan het twijfelen waarop ik besloot even een belletje aan Marcel te doen. Hij vertelde mij dat hij het inmiddels ook goed koud had in zijn Quest en het hem niet heel erg handig leek om zo’n eind te gaan fietsen. Ik moest ondertussen even helpen met uitladen van de Sunrider, Marcel zou zometeen terug bellen om even te bespreken wat het definitieve plan zou worden.

Mijn pa en ik zijn bij Alligt naar binnen gegaan met de Sunrider waar we ook Kees Rookus tegen kwamen die aan zijn gehavende e-Sunrider aan het werk was. Zo op het eerste oog leek de schade niet heel groot als je bedenkt dat er een auto met 40 a 50km/h op ingereden is, maar er moest een hoop gebeuren voordat deze de weg weer veilig op kan. Onderwijl dat wij staan te praten over zijn ongeluk gaat mijn telefoon, ik neem op en het is Marcel. Hij klonk echter niet zo jovel als 5 minuten daarvoor, tot mijn schrik hoor ik “Paul, ik heb net een aanrijding met een auto gehad”. Het blijft even stil, ik moest even van het ene crash verhaal overschakelen naar een bijna live ongeval… “Mijn fiets ziet er niet best uit, en ik kan amper lopen” zegt Marcel. Dit is niet best dacht ik bij mijn eigen. Gelukkig werd hij snel bij een huis opgevangen door iemand die het hoorde gebeuren, ondertussen vertelde ik het verhaal bij Alligt binnen en al snel was de beslissing genomen om in de auto te springen en naar Hoorn te rijden waar Marcel nu gestand was.

Onderweg hoorde ik dat hij ter controle bij de dokter was gebracht, gelukkig bleek dit bij blauwe plekken te blijven en was er niets ernstigs aan de hand. Bij aankomst zagen we de Quest staan die er niet heel florissant meer bij stond. Het polyester was hier en daar gebarsten en de linker wielkast zat goed in elkaar. Bij het oversteken van een kruispunt werd Marcel naar eigen zeggen verblind door de zon en zag een auto over het hoofd, hierdoor ontstond er een noodstop die niet goed lukte omdat de Quest doorschoof over de gladde ondergrond. Het gevolg was dat hij dus op de zijkant van de auto klapte.

We hebben de Quest ingeladen en zijn met een tussenstop bij de Mac Donalds terug gereden naar Dronten waar de Quest bij de buren afgeleverd kon worden. Bij aankomst stond de Sunrider al weer kant en klaar buiten, ik heb even snel een testritje gemaakt en hij rijdt weer helemaal prima. Helaas moest Marcel zijn Quest achter laten en liep de dag dus in ene heel wat anders dan we aanvankelijk gedacht hadden. Met z’n drieën zijn we naar Amersfoort gegaan waar we de Sunrider hebben uitgeladen, daarna ben ik met mijn eigen auto Marcel terug naar Zaandam gaan brengen. Al met al is iedereen er weer heelhuids vanaf gekomen, maar toch er jammer en vooral bizar dat iets zo kan lopen. Hopelijk is de Quest binnenkort weer up and running ;)

Ligfietsvirus - 128km

Vandaag uit mijn werk vertrokken richting Annemarie in het verre zuiden. Toen ik na enig spullen verzamelen dan eindelijk in de Sunrider lag kon de tocht beginnen. Zoals altijd eerst even een eindje door de stad en daarna de lange rechte weg op richting Doorn, echter ging het vandaag net even iets anders.

Net buiten Amersfoort kreeg mijn rechter voorband ruzie met een verroeste schroef, je raad het al de schroef won en ik stond aan de kant. Gelukkig ben ik op alles voorbereid en zat er in een mum van tijd weer een nieuwe band omheen, nog een kwartier later lag ik al weer fluitend op weg. De verdere rit geen gekke dingen gehad dit keer, kon heerlijk doorrijden :)

Eén dag ging voorbij dat de Sunrider in de garage bij Annemarie gestaan had toen we zondagmorgen besloten dat het tijd was dat zij ook is een keer een stukje ging rijden. Vol enthousiasme trokken we de garagedeur open waarop we zagen dat de rechter voorband nogmaals helemaal leeg was :( Met vraagtekens om mijn hoofd begon ik de band eraf te halen en na te kijken, niets te vinden dit keer….. Toen bedacht ik mij opeens dat ik deze band vrijdags bij het verwisselen niet uit een nieuw doosje heb gehaald maar gewoon los uit mijn reparatietas. Deze had ik er los in gelegd al zeker een half jaar terug omdat het ventiel lek was en langzaam lucht laat ontsnappen. Zo zie je maar dat het uitmesten van een velomobiel soms best nuttig kan zijn :P

Nadat de boel weer goed liep hebben we de stoel afgesteld en zijn we een stukje gaan rijden! Rustig hobbelde Annemarie door Aalst heen en ik hobbelde er achteraan op een bukfiets. Buiten het dorp op een rechte asfaltweg ging de snelheid gestaag omhoog naar zo’n 25km/h, dit was voor mij een hele uitdaging omdat de bukfiets totaal niet op mijn lichaam stond afgesteld :) Een eindje verderop zijn we de hoek om gegaan om weer terug richting Aalst te rijden. De snelheid zat nu op zo’n 28km/h toen ik de Sunrider steeds verder op me zag uitlopen, jaja ze heeft de smaak te pakken :P Bij terugkomst had ze wel wat last van een spiertje hier en daar maar over het algemeen ging het prima. Bijkomend is dat ze eigenlijk net iets te klein is voor de fiets, ik kreeg de stoel niet goed genoeg in de juiste positie waardoor de trappers te ver weg bleven zitten. Maar des al niet te min wel te spreken over het ligfietsen, dus zal zij het ligfietsvirus kunnen weerstaan? :P

Na mijn verlengde weekend ben ik maandagavond weer naar huis gaan liggen rond een uur of 19:30. Het was pikkedonker, ik zag in de polders de bundel licht voor de Sunrider en in de verte aan de zijkanten de lichtjes van allerlei dorpen voorbij schuiven. Na twee uurtjes kwam ik weer thuis aan in Amersfoort.

Herfstweer - 11km

Ik werd vandaag om 07:00 wakker en hoorde op de radio dat het in het hele land zou moeten regenen, dus ik snel buienradar open en ja hoor… Ik ben dus snel opgestaan en de schuur in gedoken om het dakje van de Sunrider erop te zetten. Daarna de rest van mijn spulletjes verzameld en met een bijna duikvlucht in mijn fiets gaan liggen, deur dicht, zo ik zit droog! Even de internet radio di.fm aangezet en op naar mijn werk :)

Onderweg allemaal bukkers die duidelijk (net als ik trouwens) niet erg geamuseerd leken de zijn van deze wonderen der natuur, maargoed we mogen niet klagen. Het eerste stuk zijn voor mij altijd een paar rotondes en bochten, verderop in de rit kom ik op een mooi recht fietspad terecht waar de snelheid lekker omhoog kan. Even verderop op dat bewuste fietspad begon ik twee fietsers die naast elkaar reden in te halen, toen ik eenmaal naast ze reed (op de linker weghelft dus) doemde er ineens een brommer op uit de natte duisternis zonder licht en zwart gekleed. Ik riep vervolgens “KUT!” uit een soort van schrikreactie en gooide het stuur naar rechts. Gelukkig had hij mij kennelijk wel aan zien komen en reed al redelijk aan de zijkant van de weg, hierdoor kon ik nog net half voor de fietsers rechts naast mij komen voordat ik hun het fietspad af zou drukken. Het is ongelofelijk dat mensen zonder verlichting in het donker en in de regen gaan rijden, behalve dat het voor hen zelf gevaarlijk is nemen ze er anderen op deze manier ook in mee. Plus dat als er op deze manier een aanrijding ontstaat de ligfiets natuurlijk weer in een zwart daglicht komt te staan “want die dingen zijn zo gevaarlijk, laag, snel en je kent het wel”, dat er dan iemand zwart gekleed zonder licht rijdt is even niet spannend…

Maargoed, het ging allemaal goed dus wederom mogen we niet klagen! Ik ben verder gereden en de laatste kilometers naar mijn werk afgelegd om daar even bij te kunnen komen onder het genot van een heerlijk bakje cappuccino :)

Op naar Aalst en terug - 130km

Zo weer eens even een mooie route naar Aalst gereden waar mijn vriendin verblijft :) Ik was vandaag wel wat laat uit mijn werk maar lag toch al met al rond 16:00 in de Sunnie. Het is altijd even stoplicht rijden voor ik Amersfoort uit ben maar dan kan gelukkig hij op zijn cruisecontrol “heading Z ZW”.

De rit begon best goed met een lekker zonnetje aan de hemel die de temperatuur binnen lekker liet oplopen. Na enige tijd toen in de pont bij Wijk bij Duurstede gepasseerd was kamen er wolken voor de zon en werd het wat koeler. Opzich niet erg alleen een kilometer 10 later zag ik dat de bomen enkele kilometers verderop erg wazig werden, nog geen minuut later begon het te plenzen en ben ik snel gestopt onder een boom. Na een paar minuten wachten op een ongelukkige plek in een bocht op een 80km weg kon ik gelukkig weer verder, ik had het dakje kunnen pakken maar dit was dus gelukkig niet nodig.

Enige tijd later toen ik al weer lekker aan het rijden was en de laatste etappe tussen Zaltbommel en Aalst aan het afleggen was reed er opeens een grijze auto achter me. Nadat ik een N-weg gekruist had reed de auto mij voorbij en stopte een stukje verderop. Tot mijn verbazing stapte er een wat oudere man uit die naar mij begon te gebaren dat ik moest stoppen, maar aangezien ik wat aan de snelle kant ging was ik hem al lang en breed voorbij eer dat ik kon remmen. Afijn, toen ik eenmaal stilstond kwam de auto naast mij staan en ging het raampje van de bijrijderkant open waarop zijn vrouw zei: “mijn man wilde weten of daar een motortje in zit?”. Haha, ik was al helemaal in de veronderstelling dat één van mijn koplampen stuk waren, maar toen deze vraag. Dus ik gooide mijn deur open om te binnenkant te laten zien en vertelde ondertussen dat mijn  voertuig volledig afhankelijk is van mijn spierkracht en dat er enkel een accu in zit voor de verlichting :) Na een kort praatje vervolgde we beide onze route, enzo kon ik 10 minuten later aanschuiven om te genieten van de vers gebakken friet! Het blijft toch altijd leuk als mensen enthousiast zijn over je fiets :)

Zondagavond ben ik weer terug naar huis gaan fietsen, alleen moest ik dit keer een eindje om omdat de brug over de Waal bij Zaltbommel wegens onderhoud volledig afgesloten was. Ik ben toen naar Brakel gereden, daar de pont gepakt en via de parallelweg van de N830 richting Geldermalsen gegaan. Deze parallelweg bestond uit één strakke laag asfalt waar menig fietser jaloers op is dus kon ik goddelijk met een gangetje van 35+ blijven scheuren! Ik was dan ook om 20:00 vertrokken en om 22:30 thuis met 68km op de teller. Ja op zondagavond in het donker is het heerlijk rustig overal, rijdt echt super!

USB poorten en ratelende naaf - 21km

Nou dit is dan het tweede bericht dit jaar, gaat niet echt zo goed met m’n blog, met mijn Sunrider wel want die maakt nog steeds kilometers hoor! J Ik heb de hem weer eens helemaal grondig onderhouden en mijn telefoon verruild voor een zogenaamde smartphone wat mij de mogelijkheid bied om onderweg is wat vaker te gaan bloggen! Moet nog wel even bestuderen hoe dat het makkelijkst zal gaan maar komt helemaal goed (tips zijn welkom) :)

Naast een smartphone heb ik mijn Sunrider tegenwoordig voorzien van een tweetal USB uitgangen waar dus die smartphone en mijn gps aan kunnen laden. Om dit hele verhaal te kunnen voeden heeft mijn welgewaardeerde collega een kastje gemaakt waar twee accu’s (2x 6V 4Ah) op aangesloten kunnen worden. Dit kastje heeft dan dus twee USB uitgangen en één uitgang die doorloopt naar mijn verlichting en knipperlichtinstallatie. Tot nu toe werkt het prima, er moet nog even een kleine aanpassing op het printje gedaan worden maar verder is het een goed werkend systeem.

De Sunrider heeft verder een goede onderhoudsbeurt gehad. Ik heb alle draaide delen nagesteld , sporing gecontroleerd en de derailleur met shifter vervangen omdat het schakelen niet super ging. Daarnaast heb ik een nieuwe versnellingskabel aan mijn naafversnelling gemaakt, dit is ook prima gelukt en het schakelen gaat probleemloos. Het enige raadsel wat mij nog bezig houd is dat zo snel als ik hem in zijn hoogste versnelling afschakel (3) hoor ik tijdens het rijden een zacht ratelend geluid. Volgens mij heb ik dat nooit eerder gehoord, het is ook verder niet echt storend maar vraag me wel af wat het kan zijn. In z’n eerste en tweede versnelling hoor ik het namelijk niet. Dus wie heeft ervaring met zo’n vergelijkbaar systeem? :)

De eerste rit van het jaar - 68km

Afgelopen week heb ik besloten mijn Sunrider weer eens uit de schuur te trekken na alle kou en sneeuw van de afgelopen tijd. Ik had ook echt zin om weer is een lekker stukje te gaan rijden.

Ik ben bijtijds uit mijn werk gekomen om de boel klaar te zetten waarna ik rond 14:30 vertrok richting Annemarie (mijn vriendin). Het eerste stuk de stad door ging niet zo vlot maar eenmaal buiten de bebouwde kom ging de snelheid lekker omhoog. Na een half uurtje rijden kreeg ik de Utrechtse Heuvelrug voor mijn kiezen, maar die verliep eigenlijk best soepel, meestal zie ik er tegenop omdat je toch met een redelijk gewicht tegen die berg aan moet rijden. De heuvel af ging lekker met zo’n 65km/h, beneden even in de remmen voor Doorn waar ik vervolgens vlot doorheen scheurde. Via Wijk bij Duurstede reedt ik door naar de pont om vervolgens af te koersen op Geldermalsen en Zaltbommel.

Bij aankomst moest Annemarie nog uit haar werk komen maar kon ik gelukkig al naar binnen en de Sunrider even uitladen. Daarna lekker eten en de spieren even laten uitrusten van deze eerste rit.

Volgens het KNMI zou het morgen gaan regenen en zondag weer droog moeten zijn, helaas kwam alle regen zondag. Het was de hele dag nat en koud, er was zelfs sneeuw voorspeld dus ik heb besloten met de trein terug te gaan en de Sunrider bij Annemarie achter te laten. Het plan is om deze komende week op te pikken, dus met de trein erheen en terug met de Sunrider.

Werklamp - 0km

Toen ik afgelopen week onderhoud aan de Sunrider aan het plegen was kwam Mark (mijn broer) aanzetten met een handige werklamp. Aangezien het donker was leek het mij handig om deze is uit te testen en het bleek erg goed te werken.

Ik heb vandaag zelf ook zo’n lamp gekocht. Je kunt het op twee manieren gebruiken, namelijk met 17 leds die op de kop zitten of met 60 leds aan de zijkant. Er komt echt een geweldige bak licht uit en het handige aan leds is dat de interne accu erg lang mee gaat. Verder zit er een haak aan en een magnetische houder bij, dus je kunt hem ook gewoon ergens aan hangen zodat je twee handen vrij houdt.

En als klap op de vuurpijl kost het geheel met lader en al maar €18,- bij de Kijkshop. Ik heb hem zelf standaard in mijn fiets liggen voor als ik een keer met pech kom te staan in het donker, ideaal!